Opatija. Co zobaczyć, mapa i ukryte perełki

Opatija to miasto, które monarchia habsburska wymyśliła na zimę. Do 1844 roku była wsią rybacką przy benedyktyńskim opactwie św. Jakuba, które dało jej nazwę; wtedy kupiec z Rijeki Iginio Scarpa zbudował Villę Angiolinę, nazwał ją imieniem zmarłej żony i założył wokół park z roślinami z całego cesarstwa. Przyszli lekarze, przepisujący łagodny klimat pod Učką na choroby płuc, potem Kolej Południowa, która w 1884 roku otworzyła Hotel Kvarner, i wreszcie cesarz Franciszek Józef, Mahler, Czechow i pół wiedeńskiego dworu. Do pierwszej wojny światowej Opatija była pierwszym uzdrowiskiem monarchii i to jest miasto, po którym wciąż się spaceruje: wille z wieżyczkami w parkach, dwunastokilometrowa promenada, kawiarnie, w których kawę pije się powoli.

Geografia tłumaczy wszystko. Miasto leży na wąskim pasie między zatoką Kvarner a Učką, która na trzech kilometrach wznosi się na 1401 metrów i zatrzymuje północne wiatry. Dlatego laur i kamelie rosną tu na wolnym powietrzu, dlatego sezon zaczyna się w kwietniu i trwa do listopada, i dlatego Opatija w grudniu jest jednym z nielicznych miejsc nad Adriatykiem, gdzie Adwent naprawdę da się przejść bez rękawiczek.

Opatija nie ma piaszczystych plaż i nie udaje, że je ma. Kąpie się z betonowych tarasów i w małych zatoczkach wzdłuż Lungomare, główne kąpielisko miasta to Slatina, a kto szuka żwiru, jedzie do Medvei albo Mošćenickiej Dragi, dziesięć kilometrów na południe. Zamiast plaż miasto oferuje to, czego nigdzie indziej na wybrzeżu nie ma w tym stopniu: parki, architekturę, wsie rybackie na obu końcach promenady, Volosko na północy i Lovran na południu, i górę, na którą z promenady wchodzi się pieszo w trzy godziny.

Praktycznie: Rijeka jest piętnaście kilometrów na wschód, autobus miejski 32 jeździ całą riwierą od Voloska po Mošćenicką Dragę, lotnisko Rijeka na Krku ma loty sezonowe, Zagrzeb i Triest to po dwie godziny jazdy. Parkowanie w centrum jest drogie i latem pełne; kto przyjeżdża autem, parkuje w garażu Slatina lub przy hotelu i idzie pieszo, bo całe miasto jest długie i wąskie, a wszystko leży przy promenadzie.