Willa z 1844 roku zamieniła wieś rybacką w uzdrowisko cesarstwa. Zostały dwunastokilometrowa promenada, parki z roślinami z całej monarchii, wsie rybackie na obu końcach, betonowe plaże i góra 1401 metrów nad tym wszystkim. Wszystko po kolei, z czasami i miesiącami, które się opłacają.
Sprawdzono: 3 September 2026
Opatija nosi nazwę od opactwa: opatija to chorwackie słowo, a benedyktyński dom przy kościele świętego Jakuba dał osadzie nazwę na długo przed tym, zanim ktokolwiek przyjeżdżał tu dla morza. Kościół powstał około 1420 roku i został przebudowany w baroku, do dziś stoi nieco cofnięty od nabrzeża, z Pietą Ivana Rendicia w środku. Wszystko inne w mieście jest młodsze i ma jeden punkt wyjścia.
Willa Angiolina, 1844: gdzie zaczyna się kurort
Kupiec Iginio Scarpa zbudował tu w 1844 roku klasycystyczną willę i nazwał ją imieniem zmarłej żony. Ten jeden dom jest iskrą: przyjechali goście, potem hotele, potem kolej, i w kilka dekad rybacka osada stała się zimowym kurortem dworu habsburskiego. W parku wokół willi do dziś rosną kamelie, magnolie i palmy sprowadzone z całego cesarstwa, a w środku mieści się Chorwackie Muzeum Turystyki, najbardziej użyteczne pół godziny w mieście, bo objaśnia to, przez co się właśnie idzie. Hotel Kvarner stoi w centrum nad wodą i należy do tej samej historii: otwarty w pierwszych dekadach kurortu, wart jest spojrzenia z promenady poniżej, także bez wchodzenia.
Lungomare, od Voloska po Lovran
Promenada Franciszka Józefa biegnie tuż nad wodą i łączy rybackie Volosko z Opatiją i Lovranem. Wytyczono ją ponad sto lat temu dla cesarzy i ich gości, a do dziś robi to, co najważniejsze: morze zostaje przez całą drogę po jednej stronie, wille i sosny po drugiej, i żadna droga nie przecina trasy. Odcinek północny prowadzi do Voloska, gdzie za zakrętem wynurzają się dachy starego portu i zaczynają się konoby. Południowy mija Ičići i Ikę i kończy się w Lovranie, którego starówka to zwarty splot kamiennych uliczek nad portem. Jeśli przejść ją o złotej godzinie, cała riwiera nabiera barwy bursztynu. Po drodze w kamień wpuszczone są brązowe gwiazdy chorwackiej alei sław, od Nikoli Tesli i Ruđera Boškovicia po Dražena Petrovicia i Olivera Dragojevicia.
Dziewczyna z mewą i plaże
Na skalistym brzegu stoi figura z brązu, która od 1956 roku jest symbolem miasta: smukła dziewczyna unosząca mewę ku niebu, dzieło rzeźbiarza Zvonka Cara. Za nią otwiera się Zatoka Kvarner, a o zachodzie brąz rozżarza się na tle wody. Kąpie się tu z betonowych tarasów, nie z piasku. Slatina to główna plaża, tuż przy promenadzie i pełna od późnego przedpołudnia, mieszanka pływaków, kawiarni i ogólnego gwaru. Volosko jest spokojniejsze, tam gdzie stary port przechodzi w otwarte morze, a Črnikovica za nim jeszcze mniejsza, ledwie skała, morze i trochę cienia. Dalej na południe leżą Ičići przy marinie, a Medveja i Mošćenička Draga za Lovranem to prawdziwe plaże wycieczkowe: jedzie się tam na popołudnie, nie na szybką kąpiel.
Učka: 1401 metrów nad promenadą
Za miastem teren szybko się wznosi. Vojak, z 1401 metrami najwyższy szczyt masywu Učka, ma okrągłą kamienną wieżę, a z niej widok biegnie po wyspach Kvarneru i Istrii; w pogodny dzień sięga Alp i Wenecji. Droga w górę prowadzi przez las bukowy, a centrum dla odwiedzających Poklon na przełęczy jest naturalnym punktem startu, z parkingiem i tablicami do orientacji. Weź wodę i solidne buty, a także jedną warstwę więcej: na szczycie wieje chłodno nawet w sierpniu, a ciepły poranek na wybrzeżu niewiele tam znaczy. Krótsza jest leśna promenada Carmen Sylva, która wprost z miasta łagodnie wchodzi w las, a górska wieś Veprinac leży w głębi lądu na wysokości, jej kamienne uliczki co jakiś czas otwierają się na zatokę. Sisol na tym samym grzbiecie to cichszy szczyt: po burzy bura Cres i Krk leżą w dole jak mapa.
Volosko: gdzie zaczyna się Lungomare
Volosko to północny koniec promenady i jedyne miejsce na riwierze starsze niż turystyka: wieś rybacka z mandračem, małym zamkniętym portem, do którego wciągano łodzie przed burą, wąskimi uliczkami wspinającymi się od morza i domami opartymi o siebie. Tu urodził się Andrija Mohorovičić, sejsmolog, od którego nazwano granicę między skorupą a płaszczem Ziemi, i tu gęstość dobrych restauracji jest największa w Kvarnerze: konoby wokół mandrača gotują ryby kupione tego rana, a dwie-trzy restauracje mają rekomendacje Michelin. Przyjdźcie pieszo z Opatiji, dwadzieścia minut Lungomare obok Tomaševacu i Črnikovicy, i zarezerwujcie kolację; latem bez rezerwacji nie ma stolika przy wodzie. Wraca autobus 32.
Południowe Lungomare: Ičići, Ika, Lovran
Od Slatiny na południe promenada mija marinę Admiral, Ogrody Amerykańskie i hotele Ičići, gdzie jest marina ACI i najdłuższa plaża riwiery, potem Ikę, rybacką miejscowość z małym portem i jedną z najlepszych konob w Kvarnerze, aż do Lovranu. Cały południowy odcinek to półtorej godziny pieszo, płasko, nad morzem, z miejscami do kąpieli co kilkaset metrów. Lovran to cel: średniowieczny rdzeń z bramą miejską, kościół św. Jerzego z czternastego wieku z freskami i plac, na którym zimą sprzedaje się maruni, kasztany, od których Marunada wzięła nazwę. Pod rdzeniem jest port, za nim wille z tej samej epoki co w Opatiji, tylko mniejsze i spokojniejsze. Kto nie wraca pieszo, bierze autobus 32, co dwadzieścia minut.
Plaże, szczerze: gdzie się kąpać
- Slatina: kąpielisko miejskie w centrum, beton i żwir, leżaki, prysznice, kawiarnie, pełne od jedenastej. Na szybką kąpiel między dwoma spacerami.
- Lido i Tomaševac: mniejsze betonowe platformy na północ od centrum, spokojniejsze, głęboka woda i drabinki. Lido ma wieczorem klub z muzyką.
- Volosko i Črnikovica: skały i drobny żwir na północnym końcu, miejscowi pływacy rano, bez leżaków.
- Ičići: najdłuższa plaża riwiery, żwir przy marinie, stopniowe wejście, dobra dla dzieci, parking przy drodze.
- Medveja: prawdziwa żwirowa zatoka za Lovranem, pół kilometra plaży, prysznice, kemping, błękitna flaga. Na cały dzień, nie na godzinę.
- Mošćenička Draga: żwir, port rybacki, konoby na plaży i ścieżka wzdłuż potoku do Mošćenic na wzgórzu. Najdalsza i najpiękniejsza.
Veprinac, Poklon, Vojak: dzień na Učce
Učka to powód, dla którego Opatija ma taki klimat, i najlepsza wycieczka, jaką można zrobić z miasta bez samochodu. Pieszo: z centrum promenadą Carmen Sylva do lasu, potem oznakowanym szlakiem przez Veprinac, kamienną wieś na 519 metrach z kościołem i widokiem na całą riwierę, na przełęcz Poklon na 922 metrach, gdzie centrum turystyczne parku przyrody ma wystawę i kawiarnię. Z Poklonu na Vojak, 1401 metrów, to jeszcze godzina przez las bukowy; na szczycie stoi kamienna wieża z 1911 roku, z której widać Istrię, Kvarner, wszystkie wyspy, a po burze Alpy. Całe podejście z Opatiji trwa cztery do pięciu godzin, zejście tyle samo; kto nie chce całej trasy, jedzie na Poklon autem lub latem autobusem i idzie tylko ostatnią godzinę. Weźcie wodę, porządne buty i dodatkową warstwę: na szczycie nawet w sierpniu jest dziesięć stopni chłodniej niż na plaży.
Co się je
Kvarner to granica między kuchnią istryjską a dalmatyńską, a Opatija bierze najlepsze z obu. Kvarnerskie skampi, gotowane na buzarę z winem i czosnkiem, to sztandarowe danie riwiery, liczone na wagę i jedzone rękami. Z Istrii przychodzą jesienią trufle, fuži z dziczyzną i pršut, z Gorskiego kotaru dziczyzna i grzyby, z Lovranu maruni i w czerwcu czereśnie. Zimą w każdej kawiarni są kroštule i fritule, a Opatija ma własną słodką markę: czekoladę, wokół której w listopadzie kręci się cały festiwal. Po ryby idźcie do Voloska lub Iki, na tani obiad do hali targowej w centrum, gdzie na dole sprzedaje się ryby, a na górze je gotuje. Kawę pije się na tarasie Hotelu Kvarner, powoli, bo to właśnie wymyśliło to miasto.
Rok w Opatiji, miesiąc po miesiącu
- 03. / 04.Kamelie i początek sezonu
Kamelia to symbol miasta i kwitnie w marcu w parkach; hotele otwierają się, Lungomare jest puste, morze jeszcze zimne.
- 06. / 07. / 08.Scena plenerowa i Kvarner
Koncerty na scenie plenerowej nad morzem, Festiwal Kvarner z muzyką klasyczną w willach i kościołach, morze o temperaturze 24-27 stopni. Najdroższe miesiące.
- 09. / 10.Najlepszy czas
Morze jeszcze ciepłe, bez tłumów, Učka bez upału, Marunada w Lovranie w trzy październikowe weekendy.
- 11.Festiwal Czekolady
Trzy dni na początku listopada w centrum Gervais i pawilonie Šporera; przez cały miesiąc menu kakaowe w hotelach. Nasz przewodnik ma terminy.
- 12. / 01.Adwent i Nowy Rok
Park Angiolina i wille oświetlone, stoiska przy Slatinie, lodowisko z Kvarnerem w tle, sylwester na promenadzie. Łagodnie, ale deszczowo; płaszcz przeciwdeszczowy.
Praktycznie: dojazd, parkowanie, poruszanie się
Samochodem: z Zagrzebia autostradą A6 do Rijeki i obwodnicą, dwie godziny; z Triestu przez Učkę, półtorej godziny; z Puli przez tunel Učka, godzina i kwadrans. W mieście parkowanie to problem numer jeden: ulice w centrum są płatne z limitem dwóch godzin i latem pełne do dziesiątej rano, więc garaż Slatina przy głównym kąpielisku jest jedynym pewnym wyborem, albo garaż hotelu. Bez auta jest łatwiej: autobus miejski 32 jeździ całą riwierą od Voloska do Mošćenickiej Dragi co dwadzieścia minut, linie 32 i 34 łączą Opatiję z Rijeką, a latem łodzie z portu pływają na Cres i wokół zatoki. Lotnisko Rijeka jest na Krku, czterdzieści minut, z lotami sezonowymi; Zagrzeb, Triest i Pula latają cały rok. Pociągi zatrzymują się w Rijece i w Matulji nad miastem.
Noclegi: hotele z czasów monarchii przy Lungomare, Kvarner, Imperial i Milenij, dla tych, którzy chcą spać wewnątrz opowieści; apartamenty na zboczach nad drogą dla ciszy i widoku; Ičići i Lovran dla rodzin i bezproblemowego parkowania. Rezerwujcie do marca na lipiec i sierpień. Wszystko z tej strony, z mapą i godzinami otwarcia, jest na stronie miasta Opatija.
Oglądaj
Opatija na filmie
Krótki oficjalny film o mieście, który pomoże poznać miejsce jeszcze przed podróżą.
Opatija: królowa Adriatyku
Najczęstsze pytania
- Gdzie zaczyna się i kończy Lungomare?
- Biegnie wzdłuż brzegu od rybackiego Voloska na północy, przez centrum Opatiji, obok Ičići i Iki, po Lovran na południu. Można wejść w dowolnym miejscu i zawrócić, kiedy się chce: morze jest przez całą drogę po jednej stronie i nie trzeba przecinać żadnej drogi. Volosko dla portu i konob, Lovran dla kamiennych uliczek starówki.
- Czy w Opatiji można się kąpać i czy jest piasek?
- Kąpać się można, z betonowych tarasów zamiast z piasku. Slatina w centrum to główna plaża i zapełnia się od późnego przedpołudnia. Volosko i Črnikovica na północy są spokojniejsze i bardziej skaliste. Na dłuższy pobyt nad wodą lepiej sprawdzają się Medveja i Mošćenička Draga za Lovranem, dokąd dojeżdża się autem lub autobusem, nie pieszo.
- Czy Učka jest warta dnia z Opatiji?
- Tak, jeśli niebo jest czyste, bo wszystko sprowadza się do widoku: wyspy Kvarneru, Istria, a w najlepsze dni Alpy i Wenecja. Start przy centrum dla odwiedzających Poklon na przełęczy. Weź wodę, solidne buty i ciepłą warstwę, bo szczyt na 1401 metrach zostaje chłodny i wietrzny nawet w sierpniu. Przy zamgleniu spacer przez las bukowy nadal jest przyjemny, ale wieża nie daje nic.
- Ile kosztuje wstęp na plażę Slatina?
- Slatina to kąpielisko miejskie i wstęp jest bezpłatny; płaci się za leżaki i parasole, latem około 10 do 15 euro dziennie. To samo dotyczy Lido i Tomaševacu. Plaże hotelowe wzdłuż Lungomare pobierają opłatę od osób z zewnątrz.
- Czy Opatija jest dobra dla rodzin z dziećmi?
- Dla starszych dzieci tak: Lungomare bez samochodów, park, Učka, łodzie na Cres. Dla małych dzieci betonowe tarasy są niewygodne; wtedy wybierzcie nocleg w Ičići lub Medvei, gdzie wejście jest stopniowe, a plaża żwirowa.
- Co zobaczyć w Opatiji, gdy pada?
- Chorwackie Muzeum Turystyki w Villi Angiolinie, wystawy w pawilonie Juraja Šporera, kawiarnie hoteli Kvarner i Imperial, a na pół dnia Rijeka: Muzeum Morskie w Pałacu Gubernatora i tunel pod starym miastem.
Wyselekcjonowane miejsca, wydarzenia i filmy dla miasta Opatija.
Croatia Atlas jako preferowane źródło
Jedno kliknięcie i Google częściej pokaże Ci nasze artykuły w najważniejszych wiadomościach i w odpowiedziach AI. Zmienia tylko Twoje wyniki.
