Ljeto na Strossu: darmowe zagrzebskie lato, którego nikt nie rezerwuje

Zagrzeb latem pustoszeje w stronę wybrzeża, a to, co zostaje, jest lepsze od swojej reputacji. Promenada Strossmayera biegnie kilkaset metrów wzdłuż starego muru Górnego Miasta i od późnej wiosny niesie program każdego dnia. Bez biletu, bez rezerwacji, bez listy nazwisk, które trzeba znać wcześniej.

Jak się wspiąć

Z Ilicy weźcie kolejkę linową, sześćdziesiąt sześć metrów toru i najkrótsza publiczna kolejka na świecie, albo schody obok, jeśli kolejka jest długa. Z placu Bana Jelačicia podejście przez Radićevą trwa dziesięć minut i mija Kamienną Bramę. Tak czy inaczej dociera się na zachodni kraniec promenady, i tam jest widok.

Co gra i kiedy

Popołudnia należą do dzieci: przedstawienia lalkowe, warsztaty, malarze, którzy pozwalają patrzeć, a czasem dołączyć. Od około ósmej rusza muzyka, a przez sezon to ponad osiemdziesiąt koncertów: jazz, evergreeny, nostalgiczny repertuar lat pięćdziesiątych, latino, piosenka autorska, pieśni romskie, alternatywny koniec. Nic nie trwa tak długo, by nie dało się wyjść, i to jest tutejszy savoir-vivre.

Pięć minut dalej

Promenada leży pośród wszystkiego, co w Górnym Mieście warto zobaczyć. Wieża Lotrščak w południe strzela z armaty i można na nią wejść; kościół świętego Marka z kafelkowym dachem jest dwie ulice dalej; Kamienna Brama z kapliczką jest po drodze w dół. Jeśli wieczorny program wam nie odpowiada, przejdźcie pięć minut i wróćcie na następny numer.