Spacer po murach Dubrownika: jeden kierunek, bez powrotu

Mury biegną niecałe dwa kilometry wokół starego miasta i pokonuje się je tylko w jednym kierunku. Zasada, która określa wszystko inne, jest na samym bilecie: obowiązuje na jedno okrążenie i kto wyjdzie, już nie wróci. Żadnej przerwy na obiad z powrotem ani zawracania, gdy kolejka przy wieży wygląda na długą.

Godziny i zasady, które mają znaczenie

• Otwarte od 8:00 rano, godzina zamknięcia przesuwa się z sezonem; latem ostatnie wejście jest wieczorem.
• Jeden bilet, jedno okrążenie. Ponowne wejście nie jest możliwe, więc zaplanuj pętlę za jednym razem.
• Dzieci przez całą trasę muszą być pod opieką osoby dorosłej.
• Mieszkańcy żupanii dubrownicko-neretwiańskiej okazują przy wejściu dowód, by dostać stawkę lokalną.

Gdzie zacząć

Trzy wejścia prowadzą na górę: Pile na zachodnim krańcu Straduna, św. Łukasz przy Ploče na wschodzie i to przy klasztorze dominikanów. Pile jest najbardziej zatłoczone, bo tam docierają grupy. Kto zacznie od jednego z pozostałych dwóch, w pierwszej połowie jest przed tłumem, a nie w nim. Którekolwiek wybierzesz, spacer kończy się tam, gdzie się zaczął, więc chodzi o ruch, a nie o trasę.

Godzina decyduje o spacerze

Na górze prawie nie ma cienia. Kamień pod stopami, kamień na wysokości ramion, słońce na obu. W lipcu i sierpniu mur staje się piecem koło dziesiątej rano, a wygodne pozostają tylko pierwsza godzina po otwarciu i ostatnia przed zamknięciem, gdy światło na dachach i tak jest lepsze. Między listopadem a marcem ten sam spacer w południe to przyjemność, a stare miasto poniżej jest naprawdę puste.