Dani grožđa Buje 2026, 18-20 września: 120. święto winogron na Istrii

Miasto Buje, po włosku Buie, do dziś dwujęzyczne, opublikowało 11 września ramowy program 120. Dani grožđa: trzy dni, od 18 do 20 września 2026, z zawodami sportowymi, zajęciami dla dzieci, tradycyjnymi grami, wystawami, spacerem winnym, zlotem oldtimerów, gastronomią, alegoryczną paradą, wielką loterią i pełnym programem muzycznym. Miasto zaznacza rocznicę motywem odcisku palca pod hasłem „120 lat ludzi, pracy, tradycji i wspólnego śladu”. Szczegółowy harmonogram znajduje się na plakatach programowych. Strona miasta podaje, że godziny zostaną ogłoszone wkrótce, warto więc sprawdzić buje.hr przed wyjazdem.

Kto zagra

• Piątek, 18 września: Malvazija Band, młodzi wokaliści stowarzyszenia Mali veliki mikrofon, Miach i MisterG Dee Jay.
• Sobota, 19 września: Zemljotres, Rewin3 Wasco i Lidija Bačić, wieczór, w którym plac jest najbardziej zatłoczony.
• Niedziela, 20 września: festiwal zamykają Alfa Time Band i Klapa Rišpet.

Niedziela, dzień kulminacyjny

Niedziela to trzy rzeczy, z których słynie Buje. Przez miasto przejeżdża alegoryczna parada, w której wsie i stowarzyszenia okolic Buje budują platformy nawiązujące do winobrania, winorośli i tego, co przyniósł dany rok. Kroštata, tradycyjne ciasto, jest na tę rocznicę wypiekana z dokładnie 2026 winogron. Wielka loteria losuje pierwszą nagrodę w wysokości 13,000 euro, dlatego bilet kupuje połowa półwyspu. Między tymi wydarzeniami spacer winny prowadzi uliczkami starego miasta od degustacji do degustacji, gdzie malvaziję i teran ze wzgórz Buje nalewają sami producenci, a zlot oldtimerów wypełnia plac pod miastem samochodami starszymi niż większość kierowców.

Dojazd do Buje

Buje leży na wzgórzu 12 km w głębi lądu od Umagu, około 10 km od słoweńskich przejść granicznych Plovanija i Kaštel, przy drodze prowadzącej z wybrzeża w stronę Motovunu. Z istryjskiej autostrady A9 należy zjechać na zjeździe Buje. Stare miasto na szczycie wzgórza jest niewielkie i podczas festiwalu zamknięte dla samochodów, warto zaparkować na obrzeżach i wejść pieszo pod górę. Z Umagu, Novigradu i Poreča dojazd zajmuje od 15 do 35 minut, co czyni festiwal najłatwiejszym wieczornym wypadem dla każdego, kto w trzecim tygodniu września wciąż przebywa na wybrzeżu. Wysokość opłaty za wstęp na festiwal nie jest podana, za wino, jedzenie i losy loterii płaci się przy stoiskach.

Gdzie się zatrzymać

Samo Buje dysponuje jedynie garstką pokoi i apartamentów w starym mieście i w jego okolicy, a te rezerwowane są najszybciej na weekend festiwalowy, więc warto zarezerwować wcześnie, jeśli chce się wracać z koncertów pieszo. Większość odwiedzających nocuje na wybrzeżu: Umag i Novigrad mają hotele, kempingi i większość prywatnych apartamentów, a w trzecim tygodniu września ceny są niższe niż w sierpniu, a same miejscowości są spokojniejsze. Trzecią opcją jest okolica wiejska. Kwatery agroturystyczne i pokoje przy winnicach w okolicach Momjanu, Brtonigli i Grožnjanu dają taras z widokiem na winnice, śniadanie prosto z gospodarstwa i dojazd do Buje trwający od 10 do 20 minut, choć potrzebny jest samochód i kierowca, który nie tknie malvaziji.

Przyjazd z zagranicy

Buje to jeden z chorwackich festiwali położonych najbliżej Włoch i Słowenii. Triest znajduje się niecałe 50 km drogą przez Koper i przejście graniczne Plovanija, a odkąd Chorwacja dołączyła w 2023 roku do strefy Schengen, na przejściach Plovanija i Kaštel nie ma już kontroli paszportowej, więc przejazd zajmuje około godziny. Najbliższe lotniska to Pula, około 85 km na południe drogą A9, Triest, około 80 km, oraz Lublana, około 150 km. Z każdego z nich najpraktyczniejszym wyborem jest wynajęty samochód: Buje ma dworzec autobusowy poniżej starego miasta, obsługiwany przez regionalne autobusy z Umagu, ale wieczorne kursy są nieliczne, a koncerty kończą się późno. W Chorwacji obowiązuje euro, a włoski jest używany w każdym sklepie, co ułatwia sprawę osobom przyjeżdżającym od strony włoskiej.

Co pić i jeść

Buje to przede wszystkim miasto wina. Malvazija istarska to białe wino, od którego warto zacząć: wytrawne, blade i lekko gorzkawe w finiszu, podawane młode i schłodzone. Teran to czerwone wino, ciemne i cierpkie, pasujące do pršutu i sera. Z Momjanu, 7 km dalej drogą, pochodzi muškat momjanski, słodki muszkat podawany z ciastem. Na straganach jedzenie podąża za zbiorami: winogrona i świeży moszcz, orzechy włoskie i ubiegłoroczna oliwa z oliwek, ponieważ nowe tłoczenie zaczyna się dopiero w październiku. Sezon na białą truflę w lesie Motovun również zaczyna się w październiku, więc wszystko z truflą we wrześniu przygotowywane jest z letniej czarnej trufli. Warto mieć przy sobie gotówkę, bo mniejsze stragany nie zawsze przyjmują karty, i trzeba liczyć się z jedzeniem na stojąco.

• Malvazija istarska: wytrawne białe wino półwyspu, podawane młode i schłodzone, najczęściej jako pierwsze wino nalewane na straganach.
• Teran: ciemne, taninowe czerwone wino z czerwonej ziemi Bujštiny, najlepsze z pršutem, serem owczym i chlebem.
• Muškat momjanski: słodki muszkat z wioski Momjan, podawany w małych kieliszkach z kroštatą.
• Kroštata: kruche ciasto, podczas tego festiwalu przybierane winogronami, sprzedawane na kawałki na placu.
• Fritule: małe smażone kulki z ciasta posypane cukrem, standardowy przysmak na każdym istryjskim jarmarku.
• Istarski pršut: suszona szynka z głębi lądu, cienko krojona na straganie, sprzedawana w próżniowym opakowaniu na wynos.

Informacje praktyczne

Stare miasto jest strome i wybrukowane kocimi łbami, a uliczki są wygładzone, więc warto założyć płaskie buty z dobrą przyczepnością. Wieczorami na wzgórzu szybko robi się chłodno po godzinie 20:00, przy dziennych temperaturach maksymalnych wynoszących około 23 stopni, więc warto zabrać lekką kurtkę. Bilet na tombolę najlepiej kupić wcześnie w weekend, aby uniknąć niedzielnej kolejki, i zachować go do zakończenia losowania. Dopuszczalny poziom alkoholu we krwi w Chorwacji wynosi 0,5 promila dla kierowców w wieku 24 lat i starszych oraz zero dla młodszych kierowców, a policja kontroluje drogi zjazdowe z górskich miasteczek w noce festiwalowe, więc kwestię tego, kto prowadzi, warto ustalić przed winną wędrówką. W niedzielę należy przybyć przed paradą, zaparkować tam, gdzie wskażą organizatorzy, i zostawić sobie czas na wejście pod górę.

Buje w skrócie

Buje leży na wzgórzu około 220 m nad równiną nadmorską, a ze szczytu starego miasta widać Umag, Zatokę Triesteńską, a w pogodny dzień także Alpy. Ten widok dał miastu dawną nazwę strażnicy Istrii. Wenecja władała miastem od 1412 do 1797 roku i pozostawiła po sobie loggię, kamienne domy oraz herby na murach. Kościół parafialny św. Servulusa, XVIII-wieczna budowla wzniesiona na miejscu rzymskiej świątyni, wraz z wolno stojącą dzwonnicą wyznacza najwyższy punkt miasta, a poniżej znajduje się małe muzeum etnograficzne prezentujące narzędzia dawnego życia rolniczego i winiarskiego. Okoliczne wzgórza, Bujština, produkują malvazję, teran i oliwę z oliwek, sprzedawane w całej Chorwacji.

Co jeszcze zobaczyć w okolicy

Wzgórza wokół Buje mieszczą najlepsze miejsca północno-zachodniej Istrii w promieniu pół godziny jazdy. Grožnjan, 12 km na południowy wschód, to otoczone murami górskie miasteczko, które gmina przekazała artystom po 1965 roku, a jego uliczki wypełniają pracownie i galerie otwierane po południu. Momjan, 7 km na północ, ma ruiny XIII-wiecznego zamku na cyplu nad wąwozem oraz winnice produkujące muszkat. Brtonigla, 8 km na południe, to wioska winiarska z jaskinią wapienną Mramornica, otwartą dla zwiedzających. Na wybrzeżu latarnia morska w Savudriji, oddalonej o około 20 km od Buje, została zapalona w 1818 roku i jest najstarszą wciąż działającą latarnią morską na Adriatyku. Parenzana, wąskotorowa kolej z Triestu do Poreča kursująca od 1902 do 1935 roku, zatrzymywała się w Buje, a jej dawny nasyp jest dziś trasą rowerową prowadzącą przez tunele do Grožnjanu i dalej do Motovunu.