Riva

Dlaczego warto poświęcić czas

Riva w Vodicach ciągnie się przez około kilometr, od przystani, z której odpływają łodzie na Prvić, po wjazd do mariny ACI, i całe miasteczko jest ku niej zwrócone. Dzień ma tu wyraźny rytm. Rano to miejsce pracy: rybacy wyładowują nocny połów, otwiera się targ, dostawcze auta mogą wjechać tylko do dziewiątej.

Około południa riva pustoszeje, bo wszyscy są na plażach na zachód od centrum. Pod wieczór zapełnia się znowu i zamienia w to, co Dalmatyńczycy nazywają šetnja: idzie się powoli, od końca do końca i z powrotem, spotyka znajomych i przystaje co pięćdziesiąt metrów.

Kamienne domy za rivą są niższe i prostsze niż w Szybeniku piętnaście kilometrów na wschód, i to nie przypadek. Vodice nigdy nie były siedzibą biskupią ani szlachecką, tylko rybacko-rolniczą osadą, którą poważna turystyka odnalazła dopiero w latach pięćdziesiątych. Dlatego w starej części nie ma pałaców, tylko rzędy dwupiętrowych domów z zewnętrznymi schodami i galeryjkami, a najstarszy fragment zdradza się jedynie szerokością uliczek: im węższe, tym starsze.

Więcej z tego miejsca