Ruiny swietego Jana

Dlaczego warto poświęcić czas

Ruiny świętego Jana Ewangelisty to najstarszy i najbardziej wzruszający z rabskich kościołów: bazylika, której fundamenty sięgają wczesnego chrześcijaństwa, przez wieki kościół klasztorny, opuszczona i rozebrana w XIX wieku, po której zostały mury obwodowe, łuki apsydy i dzwonnica stojąca prosto do dziś, jakby kościół nigdy jej nie odszedł. Właśnie ta otwartość czyni miejsce wyjątkowym: przez nawę bez dachu rośnie światło, przez okna bez szyb wchodzi morze, a wyobraźnia bez trudu wstawia kolumny na miejsce. Dzwonnica jest przygotowana do wejścia i daje widok na dachy, sąsiednią Wielką Dzwonnicę i kanał ku Kalifrontowi, przy mniejszym tłoku niż u sławniejszego sąsiada.

Ruiny leżą przy Górnej ulicy, wstęp jest wolny albo za drobiazg w sezonie, a oględziny trwają dwadzieścia minut. Najpiękniejsze są wcześnie rano, gdy niskie światło wchodzi przez apsydę, i o zmierzchu, gdy kamień się złoci. Razem z Kaldanacem, najstarszą dzielnicą na cyplu, to adres, pod którym trzynaście rabskich stuleci najlepiej czuć pod palcami.