Plaza Punta Rata

Dlaczego warto poświęcić czas

Punta Rata to plaża, która wpisała Brelę na mapę świata: biały żwirowy cypel wsuwający się w morze jak język, z sosnowym lasem schodzącym do samego brzegu i wodą tak przejrzystą, że dno widać na kilku metrach głębokości. Gdy zagraniczne magazyny wybierały pod koniec lat dziewięćdziesiątych najpiękniejsze plaże Europy, Punta Rata regularnie była na samym szczycie i tę sławę trzyma do dziś. Żwir jest drobny i biały, wejście do morza stopniowe, a sosny robią robotę, która na południowych plażach warta jest złota: cień trzy kroki od ręcznika.

Plaża urządzona jest bez przesady, z prysznicami, kabinami, leżakami i barami przy promenadzie, ale bez muzyki, która zagłuszyłaby morze. Latem przychodźcie przed dziesiątą albo po czwartej; w środku dnia cypel bywa pełny. Dochodzi się promenadą z Breli w dziesięć minut, a parking leży nad drogą. Jeśli Adriatyk ma plażę, którą trzeba zobaczyć przed wszystkimi innymi, ta jest w najściślejszym wyborze.